Jak uczyć dzieci wdzięczności i dlaczego warto to robić?

Czy uczycie swoje dzieci wdzięczności? Nie takiego zwykłego, uprzejmego „dziękuję”, ale prawdziwej wdzięczności, której odczuwanie ma zbawienny wpływ na nasze życie. To nie są czcze słowa! Wdzięczność to umiejętność dostrzegania oraz radości z małych, z pozoru zwykłych spraw, co pozwala nam utrzymać umysł w lepszej kondycji. Badania psychologów społecznych (m.in. z Uniwersytetu Kalifornijskiego) wykazują, że ludzie, którzy potrafią być wdzięczni, czerpią większą satysfakcję z życia, są pewniejsi siebie, potrafią szybciej uporać się z przeciwnościami losu, a także lepiej funkcjonują w społeczeństwie – są optymistami i łatwiej nawiązują relacje.

Jednym słowem – nauczenie dzieci, jak powiedzieć szczere i pełne wdzięczności „dziękuję” może pomóc im stać się szczęśliwszymi ludźmi!
No dobrze, ale jak to zrobić? Jak sprawić, żeby dziecko zaczęło doceniać to, co ma i wyrosło na żyjącego w harmonii z sobą samym dorosłego?

Zacznij od siebie

Przygotowując ten artykuł zapytałam troje swoich znajomych, czy potrafią powiedzieć, za co odczuwają wdzięczność dla życzliwego losu, Boga czy innych ludzi. Nie potrafili. Mimo, że mają zdrowe dzieci, pełne lodówki, domy z ogrodem i znaleźli pod choinką piękne prezenty. Nie doceniając tego, co mamy i nie umiejąc cieszyć się z małych rzeczy, nie przekażemy tej umiejętności swoim dzieciom. Jeśli będą one słuchały, jak rodzice nieustannie na wszystko narzekają, zachowują się niegrzecznie i nigdy nie są z niczego zadowoleni, będzie im bardzo trudno zrozumieć, co to znaczy być wdzięcznym. Ucząc dzieci wdzięczności, uczmy jej i siebie. Starajmy się jak najczęściej głośno i szczerze dziękować – także naszym dzieciom. Okazujmy im wdzięczność podobną do tej, jakiej my oczekujemy od nich. W ten sposób dzieci zaczną zauważać, że są ważne i że istnieją proste rzeczy, które podobają się innym i ich cieszą. Jednocześnie będą chciały odkryć więcej zachowań, które mogą sprawić przyjemność otoczeniu.

Porozmawiaj z dziećmi o korzyściach z odczuwania wdzięczności

Wspólnie zastanówcie się, czym jest autentyczna wdzięczność i jaki ma wpływ na nasze zdrowie oraz samopoczucie. Wdzięczność jest sposobem na to, by docenić to, co się ma, zamiast zawsze sięgać po kolejną rzecz w nadziei, że uczyni nas szczęśliwszymi. Dzięki odczuwaniu wdzięczności skupiamy się więc na „tu i teraz” zamiast na tym, czego nam brakuje. To oczywiste, że taka postawa poprawia nam nastrój i zmniejsza poziom kortyzolu – hormonu stresu. Jeśli dziecko będzie świadome pozytywnego wpływu wdzięczności na jego życie, chętniej będzie tę umiejętność w sobie rozwijać. Porozmawiajcie o potrzebach takich, jak: pożywienie, woda, ubranie, zdrowie, schronienie czy bezpieczeństwo, aby pomóc dzieciom dostrzec zwykłe powody do wdzięczności, które mogłoby przeoczyć. Jeśli nie zawsze macie ochotę w szerszym gronie opowiadać o swojej wdzięczności, ustalcie z dzieckiem gest wdzięczności, którego będziecie używać zamiast słów.

Wprowadź rytuał wdzięczności

Codziennie po wieczornym czytaniu książeczki, zastanówcie się z dzieckiem, za co możecie być wdzięczni po mijającym dniu. Może tata naprawił zepsutą zabawkę albo babcia przywiozła słodycze? Może za to, że udało się napisać ładne wypracowanie do szkoły (wdzięczność dla siebie) i że cała rodzina jest zdrowa? Starajcie się wyjaśnić dziecku, dlaczego jesteście dziś wdzięczni akurat za to, że udało się załatwić ważną sprawę w urzędzie i poproście dziecko o wyjaśnienie swoich powodów wdzięczności. Mówienie o tych małych radościach sprawi, że przypomnimy sobie przyjemniejsze wydarzenia dnia, ale też zaczniemy je bardziej doceniać.

Stwórz kącik wdzięczności

Może to być drzewko wdzięczności z pniem z papieru, a gałęziami z drucików kreatywnych. Na tych gałęziach wszyscy zawieszajcie „listki”, czyli zapisane na kartkach powody waszej wdzięczności. Swoje listki mogą dołożyć nawet członkowie rodziny, którzy z wami nie mieszkają – na przykład dziadkowie, którzy podyktują dzieciom przez telefon, co napisać na ich listkach. Innym sposobem pomagania sobie i dzieciom w nazywaniu tego, za co odczuwamy wdzięczność, jest założenie dziennika albo albumu wdzięczności, w którym rodzice wpisują, a młodsze dzieci rysują powody swoich codziennych radości.

Skup się na darczyńcy, a nie na prezentach

Gdy rozmawiacie o prezentach, które otrzymaliście, skupcie się na osobie, od której je otrzymaliście i na wyjątkowej więzi, która was łączy. Zamiast zachwycać się wielofunkcjonalnością nowej zabawki, wskazujcie na intencje osoby, która ją podarowała podkreślając niematerialną wartość przedmiotu: „Jak miło, że ciocia pomyślała o tobie. Dała ci to autko, bo bardzo cię kocha”.

Podsumowanie

Wdzięczność to znacznie więcej niż zwykłe słowo „dziękuję”. To umiejętność dostrzegania dobra, doceniania codziennych doświadczeń i czerpania radości z tego, co już mamy. Badania pokazują, że osoby, które potrafią odczuwać wdzięczność, częściej doświadczają satysfakcji z życia, lepiej radzą sobie ze stresem i łatwiej budują dobre relacje z innymi.

Warto pamiętać, że dzieci uczą się wdzięczności przede wszystkim poprzez obserwację dorosłych. To właśnie codzienne zachowania rodziców, sposób mówienia o innych ludziach oraz umiejętność dostrzegania małych powodów do radości pokazują dziecku, czym jest prawdziwa wdzięczność. Nie chodzi o zmuszanie do mówienia „dziękuję”, ale o rozwijanie wrażliwości na dobro, którego doświadcza każdego dnia.

Pomocne mogą być proste rodzinne rytuały, rozmowy o tym, za co jesteśmy wdzięczni, czy zwracanie uwagi na intencje i życzliwość innych ludzi. Takie codzienne doświadczenia uczą dziecko doceniania relacji, budują poczucie bezpieczeństwa oraz pomagają rozwijać bardziej optymistyczne spojrzenie na świat.

Wdzięczność nie sprawia, że problemy znikają, ale pomaga dostrzegać również to, co dobre i wartościowe. Jest jedną z umiejętności, które mogą wspierać dobrostan psychiczny dziecka i stać się ważnym zasobem na całe życie.

Jeśli zauważasz, że Twoje dziecko ma trudność z przeżywaniem pozytywnych emocji, skupia się głównie na brakach, często doświadcza frustracji lub zmaga się z obniżonym nastrojem, warto skonsultować się ze specjalistą w naszym ośrodku. Wspólnie pomożemy lepiej zrozumieć potrzeby dziecka i dobrać odpowiednią formę wsparcia.

Zapisz tutaj dziecko na konsultację.
Zadzwoń i umów wizytę pod nr tel: 533 983 934